SAŠA SENKOVIĆ

direktor RJ Tehnika, scenograf

Rođen 14. marta 1964. godine u Temerinu. Diplomirao 1991. na Akademiji umetnosti u Novom Sadu, na Odseku skulpture, u klasi prof. Ljubomira Denkovića. Godine 1999. završio specijalizaciju na Katedri za scenografiju na Pozorišnoj akademiji u Pragu. Na istoj Akademiji završio magistarske studije 2001, u klasi prof. Jana Dušeka.

Zaposlen je u Srpskom narodnom pozorištu u Novom Sadu i docent je na Akademiji umetnosti u Novom Sadu. Bavi se scenografijom, primenjenom skulpturom i grafičkim dizajnom. Autor je preko 50 realizovanih pozorišnih scenografija. Sarađivao je sa rediteljima iz regiona i Evrope. Scenografije je realizovao u Srbiji, Češkoj, Mađarskoj i Rumuniji. Radio je na izradi scenografija i scenskih elemenata za preko 200 predstava. Angažovan je u pozorištima u Srbiji i inostranstvu, s tim da je u periodu od 1999. do 2003. angažovan u Narodnom divadlu u Pragu, Češka. Na osnovu radnog angažovanja, ostvario je status stalnog boravka u Češkoj.

Član je ULUV-a. Živi i radi u Novom Sadu i Temerinu.

Najznačajnije scenografije su: balet Peer Gynt, Liberec, Češka; opera: Jolanta, Liberec, Češka; drama: Kome verujete, Novi Sad, Srbija; opera: Kneginja čardaša, Novi Sad, Srbija; drama: Dnevnik jedne umobolne žene, Budimpešta, Mađarska; drama: Policajci, Temišvar, Rumunija; balet Romeo i Julija, Novi Sad, Srbija; drama: Magbet, Subotica, Srbija; mjuzikl: Violinista na krovu, Novi Sad, Srbija; drama: Duh koji hoda, Novi Sad, Srbija…

Izrada scenografija i scenskih elemenata u SNP-u

Baron ciganin, režija: Voja Soldatović, 1992.
Realizacija scenskih objekata za predstavu Murlin Murlo, režija: Radoslav Milenković, 1995/96.
Ježeva kućica, Zoran Jovanović po tekstu Branka Ćopića, režija: Voja Soldatović, 1993/94.
Medvedova ženidba, Zoran Jovanović po tekstu Desanke Maksimović, režija: Voja Soldatović, 1993/94.
Realizacija scenskih objekata za predstavu Laki komad, režija: Egon Savin, 1996/97.
Pešice, Slavomir Mrožek, režija: Žanko Tomić, 1997/98.
Karmina burana, Karl Orf, režija: Ištvan Hercog, 1998/99.
Altum silencijum, Stevan Divjaković, režija: Ištvan Hercog, 1998/99.
Nemam da platim i neću da platim, Dario Fo, režija: Žanko Tomić, 1998/99.
Kome verujete, Jelena Đorđević, režija: Darijan Mihajlović, 2004. (Sterijino pozorje, 2005)
Kneginja čardaša, Imre Kalman, režija: Janoš Sikora, 2007.
Romeo i Julija, Sergej Prokofjev, režija: Konstantin Kostjukov, 2013.
Duh koji hoda, Dejan Dukovski, režija: Aleksandar Popovski, 2015.
Ljubavni napitak, Gaetano Doniceti, režija: Andrej Besčasnij, 2015.
Mjuzikl: Violinista na krovu, DŽ.Stejn-DŽ.Bok, režija: Atila Bereš, Novi Sad 2015.
Ko je najmoćniji na svetu, Bohuslav Martinu, režija: Vladimir Semjonovič Feđanin, 2016.
Grk Zorba, M. Teodorakis, koreografija Krunislav Simić, po motivima romana Nikosa Kazancakisa, režija: Krunislav Simić, 2017. (adaptacija scenografije Milete Leskovca)
Tri lica samoće, Željko Jovanović, režija: Filip Markovinović, 2017.
Kavalerija rustikana, Pjetro Maskanji, režija: Ivan Stefanuti, 2017. (adaptacija scenografije)
Vojvođanska rapsodija, po motivima „Selo Sakule, a u Banatu“, Željko Mijanović i Vladimir Lazić, režija: Vladimir Lazić, 2017.
Vragolanka, L. J. F. Herold – DŽ. Lančberi, koreograf i reditelj Kalin Hanciu, 2019.
Najusamljeniji kit na svetu, Tijana Grumić, režija Zijah A. Sokolović, 2019.
Katar, režija i tekst Ognjen Petković, 2019.
Koncerti Srpskog narodnog pozorišta.

Nagrade

– Nagrađen je za najbolju skulpturu na izložbi studenata likovnih akademija u SFRJ u Sarajevu 1989.

– Dobitnik je nagrade za najbolju scenografiju za predstavu Duh koji hoda na Festivalu „Petar Kočić“ u Banja Luci (nagrađen zajedno sa Tadžiser Sevinć), 2016.

– Godišnja nagrada za scenografiju predstava: Violinista na krovu DŽ. Bok – DŽ. Stejn, Ljubavni napitak G. Doniceti, Omnibus opera (rd. K. Krnajski) i Ko je najmoćniji na svetu B. Martinu, 2016.

– Godišnja nagrada Srpskog narodnog pozorišta scenografiju predstave Vragolanka, 2020.

Iz medija

INTERVJU: Saša Senković, scenograf baleta „Ohridska legenda“